طبق فرمایشات آیت الله تهرانی +در اینجا، دشمن در قالب رعایت اخلاق و روابط اجتماعی مومنین را به گونه ای تغییر داده که با دوست و دشمن به یک صورت رفتار کنند. در این یادداشت کوتاه فهرستی از دشمنان احتمالی را بر می شماریم تا خوانندگان ببینند قرار است تحت عنوان اظهار تبری و تنفر با دشمنان، کدام یک از اصناف مردم را آشکارا مورد تنفر و انزجار قرار دهند. 1-شیعیانی که به یک یا چند معصیت از معاصی مسلم مبتلا هستند. 2-شیعیانی که از مراجع تقلیدی تقلید می کنند که نظرشان با نظر آیت الله تهرانی متفاوت است. 3-اهل سنت. 4-اهل کتاب اعم از ایرانی و غیر ایرانی. 5-بطور خاص یهودیان. 6-

یک سوال:

این آلودگی تا کجا نفوذ کرده که هر بار سخن از زدودن اش می شود در پاسخ می شنویم: اگر بخواهیم این آلودگی را پاک کنیم به "اصل" آسیب وارد می شود؟

وقتی اصل ها از آمیختگی با آلودگی ها در امان مانده باشند به سادگی می توان بی آنکه آسیبی به اصل وارد شود آلودگی ها را زدود. اما وقتی هربار سخن از زدودن آلودگی ها می شود در پاسخ می گویند: اگر بخواهیم آلودگی را پاک کنیم به "اصل" آسیب وارد می شود. می فهمیم آلودگی ها به اصل هم نشت کرده.

می دانم مصیبت بار است اما آیا حقیقت جز اینست؟

یک سوال:

تا کی می خواهیم هر سوالی که از ما می شود را "شبهه" بنامیم؟

تا کی می خواهیم وقتی پاسخ شبهات را می دهیم سوال کننده را متهم به غرض ورزی کنیم؟

به نظر شما با این شیوه واقعا مسائل را حل می کنیم یا میان حلقه ی مریدان و غیر مریدان شکاف هایی عمیق و پر ناشدنی ایجاد می کنیم؟